មូលហេតុនៃភេទសម្ព័ន្ធ្ធរវាងបុគ្គលរួមខ្សែលោហិតនិងផលប៉ះពាល់
ប្រភព៖ ឯកសារបរទេស
ប្រែសំរួលដោយ៖ Kv
ពត៌មានឳពុករំលោភកូន, បងប្រុសរំលោភប្អូនស្រី ឬករណីរំលោភសេពសត្ថវៈរវាងបុគ្គលរួមខ្សែរលោហិត ត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយជាច្រើនដងលើទំព័រសារពត័មាន។ ក្រោយពេលអានពត័ទាំងនោះហើយធ្វើឲ្យយើងមានការតក់ស្លុតក្នុង ចិត្តជាខ្លាំង មិនគួរណាសង្គមមនុស្សយើងធ្លាក់ចុះនូវសុជីវធម៌យ៉ាងនេះសោះ។ ការរួមភេទរវាងបុគ្គលដែលមានទំនាក់ទំនងខ្សែលោហិតជិតគ្នា ជាទង្វើខុសប្រក្រតីខាងផ្លូវចិត្ត និងជាទង្វើដែលផ្ទុយនឹងច្បាប់របស់សង្គមមនុស្សថែមទៀតផង។
មកទល់នឹងពេលនេះហើយគេមិនទាន់ដឹងច្បាស់ពីដើមទងនៃការខុស ប្រក្រតី ខាងផ្លូវចិត្តរបស់មនុស្សដែលប្រព្រឹត្តអំពើលាមកនេះនៅឡើយ ព្រោះមានការព្យាយាមបិទបាំងមិនហ៊ានប្រឈមមុខក្នុងសង្គម។ តែករណីនេះត្រូវបានគេប្រទះឃើញថាកើតមានឡើងជាញឹកញយក្នុង គ្រួសារក្រីក្រជាងគ្រួសារដែលមានជីវភាពមធ្យម និងខ្ពស់។ ដែលជាទូទៅត្រូវបានគេប៉ាន់ស្មានថា ដោយសារការប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាលុយកាក់ក្នុងគ្រួសារ នៅពេលដែលមានចំណង់ផ្លូវភេទកើតឡើង ពួកគេគ្មានជម្រើសច្រើនដើម្បីបំពេញចំណង់របស់ពួកគេដូចគ្រួសារ អ្នកមាន ឬមធ្យមទេ គឺមានតែមនុស្សនៅក្នុងក្រុមគ្រួសារគេតែប៉ុណ្ណោះ។
ការមានភេទសម្ព័ន្ធរវាងបុគ្គលរួមខ្សែលោហិតជាការរួមភេទរវាងឪពុក បង្កើតនិងកូនស្រី, បងប្រុសជាមួយប្អូនស្រី, ម្តាយជាមួយកូនប្រុស(ជាករណីដែលកម្របំផុត)។ មនុស្សដែលមានព្រឹត្តិកម្មផ្លូវភេទជាមួយក្មេងក្នុងគ្រួសារបែបនេះ ភាគច្រើនមានស្ថានភាពគ្រួសារដែលមិនល្អ ងប់ងុលជាមួយរឿងភេទ ប្រមឹក ទំនេរគ្មានការងារធ្វើ មានពេលនៅជាមួយក្េមងច្រើន។ តាមរយៈការសិក្សាមួយបានបង្ហាញថាករណីឪពុកជាមួយកូនស្រីបង្កើត កូនស្រីតែងតែចូលរួមជាមួយឪពុកដោយការពេញចិត្ត មានករណីតិចតួចណាស់ (តិចជាង១០%) ដែលកូនស្រីប្រឆាំងនឹងឪពុកខ្លួន។ ចំពោះករណីម្ថាយនឹងកូនប្រុសបង្កើត គឺកម្រជួបប្រទះណាស់ តែករណីដែលជួបកន្លងមកគឺបណ្តាលពីម្តាយ ឬកូនប្រុសនោះមានបញ្ហាផ្លូវចិត្តកម្រិតធ្ងន់ (វិកលចារឹក)។
មូលហេតុ៖
គេជឿ ថាការរស់នៅក្នុងទីក្រុង ឬកន្លែងដែលមានសភាពចង្អៀត អួរអាប់ ជាមូលហេតុចម្បងដែលបណ្តាលឲ្យកើតបញ្ហានេះឡើង។ ប៉ុន្តែឆ្លងតាមការសិក្សាឃើញថាស្ថានភាពបរិស្ថានរស់នៅខាងលើមិន មែនជាដើមហេតុនៃបញ្ហានោះទេ ប៉ុន្តែអ្វីដែលជាមូលហេតុចម្បងនោះគឺបណ្តាលមកពីបញ្ហាផ្លូវចិត្ត ច្រើនជាង។ តាមការសិក្សាមួយបានបង្ហាញថា ការរួមភេទជាមួយបុគ្គលដែលរួមខ្សែលោហិតជាចំណែកមួយរបស់ ការវិវឌ្ឍន៍របស់មនុស្ស នៅចន្លោះអាយុ ៣-៦ឆ្នាំ ក្នុងៗភាគច្រើនតាមឪពុកឬម្តាយ ក្មេងប្រុសភាគច្រើនតាមម្តាយ រីឯក្មេងស្រីតាមឳពុក ហើយពួកគេតែងប្រឆាំងនិងម្តាយឳពុកដែលមានភេទដូចគេ។ តែគំនត? ឬនិស្ស័យនេះត្រូវបានកប់បំបាត់ចោលយ៉ាងជ្រៅនៅចន្លោះអាយុ ៧-១១ឆ្នាំ ហើយកើតឡើងសារជាថ្មីក្នុងវ័យជំទង់ តែក៏ត្រូវកប់លុបចោលម្តងទៀតមុនពេលផ្លាស់មកចាប់ចិត្តមេត្រី ភេទផ្ទុយដែលជាមនុស្សក្រៅខ?្សែលោហិត។ តែសំរាប់ករណីដែលមានភាពមិនប្រក្រតីកើតឡើង ដំណាក់កាលវិវិត្តមានលក្ខណៈមិនពេញលេញ ដែលពួកគេនៅជាក្េមងដែលនៅមានតម្រូវការផ្លូវភេទពីឳពុកម្តាយ ស្របជាមួយឳពុកម្តាយដែលខ្វះខាតការព្យាយាមរារាំងចិត្តផងនោះទើប ធ្វើឲ្យហេតុការដែលមិនគួរកើត កើតឡើងបាន។
លក្ខណៈរបស់មនុស្សដែលមានសម្ព័ន្ធភាពផ្លួវភេទរវាងឪពុក និងកូនស្រី
ឪពុក៖ តាមរយៈការសិក្សាភាគច្រើនបានឲ្យដឹងថា ឪពុកម្តាយច្រើនមានស្ថានភាពគ្រួសារដែលរញ៉េរញ៉ៃ លែងលះគ្នា គ្រួសារមិនរឹងម៉ាំ មិនបានទទួលភាពកក់ក្តៅក្នុងអារម្មណ៍ ជាពិសេសស្ថានភាពសេដ្ឋកិច្ចក្នុងគ្រួសារមានកម្រិតទាប។
លក្ខណៈ មនុស្សអន្ថពាល ខ្វះគុណធម៌ មិនរើសមុខតាអ្នកណាជាអ្នកណាទេ មើលឃើញថាស្រ្តីគ្រប់រូបជាគូរួមភេទគេទាំងអស់។ ជាទូទៅព្រឹត្តិកម្មនេះកើតមានឡើងរយៈពេលយូរ រហូតដល់កូនស្រីរៀបការ ឬបែកទៅនៅផ្ទះផ្សេង ឬក៏ការត្រូវបានទទួលការជំទាស់រារាំងពីសមាជិកក្នុងផ្ទះ។ ការសិក្សាពីប្រតិកម្មទាំងនេះបានបង្ហាញថា បញ្ហាខាងលើកើតឡើងក្នុងគ្រួសារដែលស្វាមីភរិយារួមរស់ជាមួយគ្នា ហើយក៏ថាដែលជំរុញឲ្យកើតរឿងឡើងគឺ ការសម្របខ្លួនខាងផ្នែកផ្លូវភេទមិនបាន ការប៉ះទង្គិចគ្នារវាងប្តីប្រពន្ធ ឬកង្វះខាតភេទសម្ព័ន្ធរវាងប្តីប្រពន្ធ។
ការបំបែកឳពុក និងកូនស្រីមិនឲ្យរស់នៅជាមួយគ្នាអាចជួយឲ្យប្រតិកម្មនេះ ត្រូវបានផ្អាក ឬបញ្ឈប់បានមួយរយៈ តែគ្មានការអះអាងថានៅពេលដែលឪពុក និងកូនមកជួបគ្នាវិញនោះប្រតិកម្មនេះនឹងកើតឡើងវិញម្តងទៀតឬអត់ នោះទេ។ ស្រ្តីជាម្តាយ និងជាភរិយាដ៏ចម្លែកតែងតែបានដឹងរឿងរាវដែលកើតឡើង តែមទាំងបានចូលរួមផ្សំគំនិតជាមួយស្វាមីខ្លួនថែមទៀទផង ស្ទើរគ្រប់ករណីស្រ្តីជាម្តាយបានដឹងហើយបណ្តោយតាមចិត្តប្តី មិនហ៊ានធ្វើឲ្យប្តីឃ្នើសចិត្តនៅពេលដែលគេមានចំណង់ភេទ។ នៅពេលដែលប្រឈមមុខជាមួយបញ្ហាដែលកើតឡើងស្រ្តីជាម្តាយនឹង សម្តែងចេញនូវសម្មភាព ២យ៉ាងគឺ អត់ធន់និងបញ្ហាទាំងអស់ ដោយបញ្ចេញនូវប្រតិកម្មប្រឆាំងតវ៉ាបន្តិចបន្តួច ឬបដិសេដ្ឋមិនទទួលស្គាល់មិនដឹងមិនឮទង្វើទាំងនេះ។
ម្តាយ៖ លក្ខណៈរបស់ម្តាយបែបនេះភាគច្រើនជាមនុស្សដែលខ្វះការត្រិរិះ ពិចារណា ធ្វើខ្លួនដូចក្េមងមិនទាន់ដឹងក្តី មិនដឹងអ្វីខុសឬត្រូវ ផ្តេកផ្តួលនិងពឹងពាក់ឪពុកម្តាយជារហូតមក ភាគច្រើនពួកគេរៀបការនៅពេលដែលមានអាយុតិចពេក ហើយរៀបការជាមួយបុរសដែលមានលក្ខណៈជាមេដឹកនាំគ្រប់គ្រងលើ អ្វីៗទាំងអស់ក្នុងជីវិតរបស់នាង។
ការដែលស្រ្តីជាម្តាយយល់ ព្រម ព្រោះខ្លួនគ្មានឥទ្ធិពល ឬអំណាចអ្វីទាំងអស់ក្នុងគ្រួសារ ធ្វើឲ្យកូនមិនបានទទួលការការពារឲ្យបានល្អពីសំណាក់ឪពុក ជាពិសេសធ្វើឲ្យក្មេងទន់ខ្សោយខាងផ្លូវចិត្ត មិនអាចតវ៉ាប្រឆាំងនិងទង្វើរបស់ឪពុកមកលើខ្លួនបាន។ ជាងនេះទៅទៀតម្តាយដែលជំរុញឲ្យកូនក្លាយខ្លួនជាមនុស្សពេញវ័យ លឿនពេក ដូចជាការប្រគល់តួនាទីខ្លួនជាម្តាយឲ្យកូនធ្វើ រួមទាំងសម្ព័ន្ធភាពផ្លូវភេទជាមួយស្វាមីខ្លួនថែមទៀតផង។
កូនស្រី៖ ទោះបីជាសង្គមទូទៅតែងតែអាណិតអាសូរ យល់ចិត្តកូនស្រី និងស្អប់ខ្ពើមឪពុកនាងយ៉ាងខ្លាំង តែនៅមានអ្វីម្យ៉ាងចង្អុលបង្ហាញថា កូនស្រីអាចជាមានចំណែកបណ្តាលឲ្យរឿងនេះកើតឡើង ឬក៏ជាអ្នកបង្កឲ្យកើតរឿងថែមទៀតផង។ មានគេសង្ស័យថា តើកូនស្រីពិតជាត្រូវបានបង្ខំឲ្យរួមភេទជាមួយឪពុកខ្លួនពិតមែនទេ? ព្រឹត្តិកម្មនេះតែងកើតឡើងរយៈពេលយូរ ដែលរហូតដល់កូនស្រីក៏យល់ព្រមឲ្យឪពុកបន្តធ្វើដោយមិនប្រកែក ឬបដិសេដ្ឋ។
មានមតិប្រឆាំងបានលើកឡើយថា កូនស្រីអភ័ព្វទាំងនោះមិនបានដឹងថាខ្លួនមានកំហុសទេ មានករណីខ្លះនាងបានចាត់ទុកថា ការរួមភេទជាមួយឪពុកជាការសម្តែងនូវក្តីស្រឡាញ់របស់ឪពុកដែលមាន ចំពោះកូន ទាំងនេះធ្វើឲ្យនាងមិនសូវបានគិតថានាងមានកំហុស។ នាងតែងតែទទួលនូវស្គាល់ថាខ្លួននាងខុសនៅពេលដែលអាថកំបាំងនៃការ រួមភេទរបស់នាងជាមួយឪពុកត្រូវបានលាតត្រដាង ព្រមទាំងទទួលរងនូវការមាក់ងាយពីសង្គម ឬក៏បណ្តាលមកពីអារម្មណខឹងសម្បារចង់សងសឹកជាមួយម្តាយនាងរលាយបាត់។
ទោះជាយើងមិនអាចធ្វើការប៉ាន់ស្មានពីអារម្មណ៍របស់ កូនស្រីចំពោះព្រឹត្តិកម្មនេះបានក៏ដោយ ក៏គេប្រទះឃើញថាកូនស្រីរមែងតែងតែគេចវេសកំហុសរបស់ខ្លួន ដោយព្យាយាមប្រាប់ខ្លួនឯងថាមិនបានទទួលក្តីសុខពីការរួមភេទជា មួយឪពុកបង្កើតខ្លួនឡើយ។ ព្រោះជាទូទៅច្បាប់តែងតែផ្តោតរាល់កំហុសទាំងអស់ដាក់លើឪពុក ជាងនោះទៅទៀតច្បាប់ការពារកូនស្រីមិនប៉ះពាល់កិត្តិយសថែមទៀត ផង។ ហេតុដូច្េនះហើយទើបធ្វើឲ្យការសិក្សាពីលក្ខណៈក្មេងស្រីទាំងនោះ មានការពិបាក តែទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ឆ្លងតាមការសិក្សាមួយបានដែលបានធ្វើលើមនុស្សច្រើននាក់បានប្រទះ ឲ្យឃើញថា សតិបញ្ញាមិនមែនជាបច្ច័យសំខាន់ដែលបណ្ទាលឲ្យកើតឡើងនូវរឿងខាងលើទេ តែបើសិនជាក្មេងស្រីដែលមានសតិបញ្ញាខ្សោយអាចនឹងប្រឈមមុខបញ្ហា ខាងលើច្រើនជាង ហើយទង្វើនេះនឹងអូសបន្លាយពេលវេលារិតតែយូរថែមទៀត។
យើង នៅមិនទាន់ដឹងពីលទ្ធផលដែលបណ្តាលមកពីសម្ព័ន្ធភាពផ្លូវភេទ រវាងឪពុក និងកូនថាតើក្មេងស្រីទាំងនោះនឹងទទួលផលប៉ះពាល់យ៉ាងណាឲ្យ ច្បាស់លាស់នៅឡើយទេ តែទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ មានការសិក្សាមួយបានអះអាងថា ប្រសិនបើព្រឹត្តិកម្មនេះកើតឡើងមុនពេលដែលក្មេងស្រីឈានចូលវ័យជំទង់ គឹមិនសូវមានផលប៉ះពាល់ធ្ងន់ធ្ងរផ្នែកផ្លូវចិត្តក្េមងស្រីទេ។ តែប្រសិនបើកើតឡើងក្នុងពេលនាងមានវ័យជំទង់វិញ វានឹងសាងបញ្ហាដែលប៉ះពាល់ផ្នែកចិត្តគំនិតនាងច្រើនជាង។ ក្េមងដែលនៅក្នុងវ័យនេះមានការទទួលខុសត្រូវច្រើន ដឹងថាអ្វីល្អមិនល្អ អ្វីខុសអ្វីត្រូវ អ្វីដែលសង្គមមនុស្សទទួលបាន និងមិនអាចទទួលបាន។ ម្យ៉ាងវិញទៀតនាងស្ថិតនៅក្នុងវ័យដែលកំពុងធំលូតលាស់ទាំងរាងកាយ និងចិត្តគំនិត ដែលចង់ល្អ ចង់មានសេរីភាព។ អាការៈដែលប៉ះពាល់ដល់ពួកនាងក្រោយពេលជួបបញ្ហាខាងលើគឺ នាងមានសភាពសោកសៅ ស្ងាត់ស្ងៀម ទន់ខ្សោយ ធុញអាហារ ឈឺចាប់ពេញរាងកាយ គេងមិនលក់ ការសិក្សាធ្លាក់ចុះ និងខ្លាចរអារ ឬអាចញាញរឿងភេទ។
វិធីព្យាបាល៖
1- ព្យាបាលដោយប្រើតាមវិធិចិត្តសាស្រ្តបែបថ្នាក់ថ្នម (Supportive Psychotherapy) ឬវិធិចិត្តសាស្រ្តបែបស៊ីជំរៅ (Intensive Psychotherapy)
2- ពន្យល់អធិប្បាយឪពុកម្តាយឲ្យយល់ពីបញ្ហា មិនត្រូវរិះគន់ឬបន្ទោសគេទេ។ ពន្យល់បង្ហាញពីការវិវិឌ្ឍន៍ពីបុគ្គលិកភាពរបស់ក្មេងក្នុងរឿង ភេទខ្លីថា៖ ក្នុងវ័យ ៣-៥ ឆ្នាំ ក្នុងវ័យនេះក្មេងត្រូវការនៅជិតឪពុកម្តាយដែលមានភេទផ្ទុយពីពួកគេ។ ទាំងនេះដើម្បីឲ្យឪពុកម្តាយមើលឃើញបញ្ហាដោយខ្លួនឯង និងចាំបាច់ត្រូវរកវិធីបញ្ជៀស ឬការពារមិនឲ្យបញ្ហានេះកើតឡើងសារជាថ្មី។
3- សំរាប់ឪពុកគឺពិបាកក្នុងការព្យាបាលបន្តិច ព្រោះឪពុកប្រភេទនេះគិតថាសម្មភាព ឬឥរិយាបថដែលមានចំពោះកូនស្រីមិនដូចគេទេ គេរមែងមិនទទួលស្គាល់ការពិត និងព្យាយាមកាន់ជើងខ្លួនឯង។ ការបំបែកកូនស្រីពីឪពុកជាការបង្អាក់សកម្មភាពនេះបានមួយរយៈប៉ុណ្ណោះ។
