អូនត្រូវការបងកុហក!
ឯកា កណ្តោច កណ្តែង បង្កើត ឡើងជាអាម្មរណ៍អផ្សុកសម្រាប់មនុស្សគ្រប់រូបគេថាស្នេហាអាចធ្វើឲ្យ មនុស្សខ្វាក់ភ្នែកបាន ស្នេហាអាចដឹកនាំផ្លូវមនុស្សឲ្យដើរទៅរកភាពរុងរឿងបាន ហើយ ក៏អាចបំផ្លាញមនុស្សបានផងដែរ។ តែភាពឯកាក្នុងបេះដូង ដែលជាដើមហេតុនៃការអផ្សុក ជាអារម្មណ៍ ម្យ៉ាង មានឥទ្ធិពលលើការប្រព្រឹត្តរបស់មនុស្សមិនចាញ់ស្នេហាទេ។ ការ ហ្នឹងបើកចិត្តទទួលអ្នក ម្នាក់ឲ្យមកនៅបេះដូងយើងបានជាអ្វីសំខាន់ខ្លាំងណាស់ យើងអាចត្រូវប្រើពេលវេលាល្មមសមគួរក្នុងការ កសាង នូវទំនុកចិត្តលើគេម្នាក់នោះ មនុស្សនឹងធ្វើការ អនុញ្ញាតិឲ្យគេឈានជើងចូលក្នុងបេះដូង យើងបាន ព្រោះបើមានការធ្វេសប្រហែសក្នុងប្រការណាមួយ នោះស្នេហាដែលកើតមានឡើង នឹង នាំមក នូវភាព ឈឺចុកចាប់ជំនួសភាពផ្អែមល្អែមកក់ក្តៅតែអ្នកប្រាថ្នាពីវាជាក់ជាមិនខាន។
នាងខ្ញុំបានចាកចេញពីស្រុកកំណើតមករៀនបន្តនៅភ្នំពេញ ហើយបានចូលធ្វើការក្នុងក្រុមហ៊ុន ឯកជនមួយក្រោយពីបានបញ្ចប់ការសិក្សានៅមហាវិទ្យាល័យផ្នែក គណនេយ្យ។ បន្ទាប់ពីមានបញ្ហារកាំរកូសក្នុងគ្រួសារសាច់ញាតិដែលនាងខ្ញុំបានមក ស្នាក់នៅជាមួយនៅភ្នំពេញ នាងខ្ញុំបានសម្រេចចិត្តចេញពីផ្ទះគាត់ ហើយបានជួលបន្ទប់មួយនៅម្នាក់ឯងអស់រយៈជិត២ឆ្នាំហើយ។
ពិសិដ្ឋជាកំលោះម្នាក់ មានអាយុច្រើនជាងខ្ញុំ ៥ឆ្នាំ គាត់ជាប្រធានផ្នែកបុគ្គលិក ក្នុងក្រុមហ៊ុនឯកជនដែលនាងខ្ញុំធ្វើការ។ យើងបានស្គាល់គ្នាជិតដិតក្រោយពីធីជប់លៀងដំណាច់ឆ្នាំរបស់ក្រុមហ៊ុន។ គាត់យកចិត្តទុកដាក់នឹងខ្ញុំណាស់ គាត់តែងទូរស័ព្ទមកនិយាយលេងជាមួយខ្ញុំ ស្ទើររាល់យប់ ពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃសម្ព័ន្ធភាពយើងកាន់តែមានភាពផ្អែមល្ហែមខ្លាំងទៅ។ គាត់បានធ្វើឲ្យ ភាពអផ្សុកដែលនៅជាមួយខ្ញុំជាយូរមកហើយរសាត់ទៅបាត់ ជំនួសមកវិញនូវភាពរីករាយស្រស់ថ្លា។
២ខែកន្លងមក នៅយប់ថ្ងៃបុណ្យសង្សារឆ្នាំ ២០០៥ ពិសិដ្ឋបានណាត់ខ្ញុំទៅញ៉ាំបានជាមួយខាងក្រៅជាមួយគាត់ ហើយនៅ យប់នោះគាត់បានសារភាពប្រាប់ខ្ញុំថា គាត់ស្រឡាញ់ខ្ញុំ ស្រឡាញ់តាំងពីបានជួបភ្លាម គាត់មិនអាចរស់នៅដោយគ្មានរូបខ្ញុំបានទេ ពាក្យសម្តីសារភាពស្នេហ៍ដ៏ផ្អែមល្អែមរបស់គាត់បានធ្វើឲ្យនាងខ្ញុំគាំង ព្រោះចិត្តរំភើប នឹងការខ្មាស់អៀន ខ្ញុំលួចក្តិចដៃខ្លួនឯង ដើម្បីបញ្ជាក់ថាមិនមែនជាការយល់សប្តិ ក្រោយពេលប្រមូលជំហ តាំងសតិអារម្មណ៍បាន ខ្ញុំក៏បាននិយាយតបទៅគាត់វិញភ្លាមដែរថា ខ្ញុំក៏បានស្រឡាញ់ដែរ។ អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងហាក់ដូចជាចុះសម្រុង ហើយបើកផ្លូវសម្រាប់ស្នេហាយើងទាំងពីរ។
ក្រោយពីបានរស់នៅជាមួយគ្នាយ៉ាងមានសេចក្តីសុខបានជាងកន្លះឆ្នាំ ខ្ញុំសង្កេតឃើញគាត់មានការប្រែប្រួលមិនសូវដូចពីមុន នាងខ្ញុំខ្លាចខ្លាំងណាស់ខ្លាចថាគាត់លែងស្រឡាញ់នាងខ្ញុំ តែនាងខ្ញុំមិនហ៊ានធ្វើអ្វីទេ សូម្បីតែសួរគាត់ ខ្ញុំបានត្រឹមបន្លប់ចិត្តខ្លួនឯងថា គាត់អាចមានបញ្ហានៅកន្លែងធ្វើការហើយ ឬគ្រួសារគាត់មានរឿងអ្វីមួយមិនខាន បានជាគាត់ត្រូវគិតច្រើន ហើយមិនសូវយកចិត្ត ទុកដាក់នាងខ្ញុំដូចមុន។
ថ្ងៃមួយគាត់ចូលបន្ទប់ទឹក ទូរស័ព្ទគាត់បានរោទ៍ឡើង សំឡេងស្រីម្នាក់យំក្នុងទូរស័ព្ទ ហើយនិយាយឡើងទាំងមិនខ្វល់ស្តាប់ថាអ្នកណាជាអ្នកទទួលទូរស័ព្ទថា "អូនសុំទោសបងពិសិដ្ឋ អូនបានលែងលះជាមួយប្តីអូនហើយ ឪពុកម្តាយអូនក៏លែងបង្ខំអូនទៀតដែរ អូននៅតែស្រឡាញ់បងជានិច្ច បងកុំបោះបង់អូនចោលណា អូនគ្មានសល់អ្នកណាទៀតទេ … " ។ ភ្លាមនោះនាងខ្ញុំហាក់ស្រាលខ្លួនដូចក្រដាស់ ងងឹតទាំង៨ទិស គាំងនិយាយអ្វីមិនចេញបានត្រឹមឈរ ធ្មឹងសម្រក់ទឹកភ្នែកចុះមកដូចពេញថ្ពាល់។
ពិសិដ្ឋនិយាយប្រាប់ថា កញ្ញាជាសង្សារចាស់របស់គាត់ នាងតាមឪពុកម្តាយទៅរៀបការជាមួយកូនអ្នកមាន តែឥឡូវនាងបានលែងលះជាមួយគេហើយ ព្រោះមិនអាចរបស់នៅជាមួយគ្នាបាន គាត់បានដឹងរឿងនេះតាមមិត្តភក្តិប្រហែលកន្លះខែហើយ ទើបគាត់មិនសូវសប្បាយចិត្តមួយរយៈកន្លងមក។ ពិសិដ្ឋប្រាប់ខ្ញុំថា កុំគិតច្រើនអី គាត់នៅតែស្រឡាញ់ខ្ញុំដដែល រឿងកញ្ញា និង គាត់មិនអាចត្រឡប់មកដូចដើមបានទេ គាត់ឈឺចុកចាប់ខ្លាំងណាស់ព្រោះនាង។
ពិត មែនថាខ្ញុំមិនបានធ្វើចិត្តខ្ញុំឲ្យភ្លេចរឿងរ៉ាវដែលកើតឡើងបានមួយរយ ភាគរយ តែខ្ញុំបានប្រឹងប្រាប់ខ្លួនឯងថា ពិសិដ្ឋស្រឡាញ់ខ្ញុំ មិនយូរប៉ុន្មានអ្វីល្អ នឹងល្អឡើងវិញដូចដើមជាមិនបាន។ ល្ងាចថ្ងៃមួយក្រោយពេលចេញពីធ្វើការ ពិសិដ្ឋ បានមករកខ្ញុំនៅផ្ទះទាំងទឹកមុខក្រៀមក្រំ ហើយនិយាយមកខ្ញុំថា "សុំទោស ខ្ញុំមិនបានបំភ្លេច កញ្ញា បានទេ សុំទោសសម្រាប់អ្វីៗកន្លងមក"។
ពុទ្ធោអើយ ហេតុអ្វីបានជាមានរឿងដូច្នេះកើតឡើងមកលើរូបនាងខ្ញុំ ហេតុអ្វីបានជាវាកើតឡើងលឿនម្ល៉ោះ? នេះ ខ្ញុំពិតជាត្រូវទទួលស្គាល់វាភ្លាមៗអញ្ចឹងមែនទេ? ពិសិដ្ឋ តើបងអាច ជួយធ្វើជាស្រឡាញ់រូបអូន ពីរខែទៀតបានទេ ហើយផ្តល់ជាសញ្ញាបន្តិចម្តងៗថាដើម្បីឲ្យអូនបានតាំងជំហ៊ផង បើបងមិនយល់ដល់ស្នេហាស្មោះដែលអូនមានចំពោះបង សូមបងយល់ដល់ស្នាមស្នេហានៅលើបេះដូងអូនផង។
អូនខំសន្សំចិត្ត សាងស្នេហ៍មកជាយូរណាស់មកហើយ បើគិតជានាទីវិញមិនដឹងជាប៉ុន្មានសិបលាននាទីទេ តែនៅសុខៗស្រាប់តែបងមកប្រាប់បញ្ចប់ស្នេហ៍ថ្ងៃនេះ ដោយប្រើពេលត្រឹម កន្លះវិនាទី ជាមួយពាក្យបួនម៉ាត់ហ្នឹងឬ? បងនិយាយចេញមកងាយណាស់ បងធ្វើខ្លួនដូចជាមនុស្សដែលមិនធ្លាប់ស្រឡាញ់គ្នាអញ្ចឹង ឬក៏វាជាការពិតដែលថា កន្លងមកនេះបងមិនបានស្រឡាញ់អូនទេ បងធ្វើទៅគ្រប់បែបយ៉ាងដើម្បី កំដរភាពអផ្សុក និងបញ្ឈឺចិត្តស្នេហ៍ចាស់របស់បង អូនគ្រាន់តែជាឧបករណ៍កែអផ្សុករបស់បងតែប៉ុណ្ណោះ ពិតមែនទេ?
តែសម្រាប់រូបខ្ញុំ គឺនៅចាំអ្វីៗទាំងអស់ដែលយើងបានកសាងជាមួយគ្នា ធ្លាប់ទូរស័ព្ទមកជជែកគ្នាលេងសាសង ពី គម្រោង ជិវិតអនាគតរបស់យើង ពេលណាអផ្សុកក៏បបួលគ្នាដើរលេងទៅគ្រប់ទីកន្លែង ថ្ងៃសៅរ៍ អាទិត្យពេលទំនេរមិនចេញទៅណា ក៏នៅផ្ទះមើលទូរទស្សន៍ជាមួយគ្នា នៅមានរឿងរ៉ាវជាច្រើនទៀតដែលវានៅដិតដានក្នុងចិត្តរបស់ខ្ញុំ។ បងដឹងទេថាអូនពិតជាពិបាកទទួលយកវាបានណាស់ បើអាចទៅរួចមែននោះខ្ញុំចង់លុបអនុស្សារយ៍កន្លង បាត់ពីភ្លាមៗតែម្តង តែអូនមិនអាចធ្វើទៅបាន។
ម្ល៉ោះហើយទើបអូនសូមអង្វរបង សូមត្រឹមថាមុនពេលស្តាប់ពាក្យថាបែកគ្នាចេញពីមាត់បង អូនសូម ពេលមួយរយៈឲ្យអូនបានធ្វើចិត្តបន្តិចផង។ ជួយធ្វើជាស្រឡាញ់ខ្ញុំ ២ខែទៀតបានទេ សូមពន្យាពេលត្រឹមហ្នឹង គិតថាបងអាចធ្វើទៅបាន ជួយបោកចិត្តខ្ញុំបន្ត តិចទៀតប៉ុណ្ណោះ មុនពេលចាកចេញពីអូនទៅ។
ព្រោះតែពាក្យថា ឯកា ទើបបង្កើតបានជាអារម្មណ៍អផ្សុក ហើយធ្វើឲ្យរឿងរ៉ាវស្នេហាឈឺចាប់នេះកើតមានឡើង។ ភាពអផ្សុកបាន បើកទូលាយទ្វាបេះដូងខ្ញុំឲ្យទទួលយករូបគេ ដោយមិនបានគិតដល់លទ្ធផលចុងក្រោយវាទៅជាបែបណា វាបានធ្វើឲ្យខ្ញុំភ្លេចទាំងពាក្យថាស្រឡាញ់ខ្លួនឯង វាបានទាញក្តីស្រឡាញ់ដែលមានទាងប៉ុន្មានដែលខ្ញុំមានទៅឲ្យគេម្នាក់នោះអស់ គ្មានសល់ឡើយ។ ភាពអផ្សុកបានបំពេរបេះដូងខ្ញុំឲ្យលង់លក់ក្នុងសុបិន្តស្នេហា ហើយវាបានធ្វើឲ្យខ្ញុំខ្លាចនឹងទទួលស្គាល់ការពិតថែមទៀតផង។ សូមកុំបណ្តោយឲ្យភាពអផ្សុក គ្រប់គ្រងជិវិតអ្នកឲ្យសោះ។
សួរស្តីតាខេម ខ្ញុំបាបមើលwebsite របស់តាជាច្រើនខែមកហើយតែ ក្នុងគេហទំព័ររបស់តាមិនឃើញមានអត្ថបទកំប្លែងចេញថ្មីសោះ ខ្ញុំពេលខ្លះអផ្សុកចង់មើលអត្ថបទកំប្លែង និងអត្ថបទអ្នកមានវិបត្តិស្នេហាជាដើមតែអត្ថបទទាំងនោះដដែលៗមិនមានអ្វីថ្មីសោះ៕ ជាចុងក្រោយសូមលោកតាបញ្ចូលអត្ថបទកំប្លែងឲ្យបានច្រើនផង៕
Comment by Anonymous — August 13, 2007 @ 3:17 am
ស្តាប់ទៅដូចជាមានអារម្មណ៍ឈឺចាប់ដែរ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ជានារីអភ័ព្វ តើហេតុអ្វីបានជានាងត្រូវការគេកុហុកទៅការពិតនៅតែជាពិតមិនអាចបំភ្លៃបានទេ ស្េនហាគឺបែបនេះឯងពេលចាប់ផ្តើមវាផ្អែមណាស់ដល់ទៅមានបញ្ហាកើតឡើយទៅ វាធ្វើឲ្យយើងឈឺចាប់រកអ្វីប្រៀបពុំបាននោះទេ បែបគេចោទសួរថាតើមានស្នេហាធ្វើអ្វីបើមានហើយធ្វើឲ្យមនុស្សឈឺចាប់បែបនេះ លួចស្រលាញ់គេក៏ពិបាក គេព្រមស្រលាញ់ហើយក៏ពិបាកគិតនេះគិតនោះ អើយស្នេហាៗ ខ្ញុំចង់ចាប់វា ពេលរៀបនិងចាប់ក្លាយឈឺចាប់ទៅវិញ ពិតជាកំសាកមែន មិនហ៊ានប្រឈមមុខនិងអ្វីដែលនិងកើតឡើង។ មិនចង់មានស្នេហាទេ តែដល់ពេលជួប បេះដូងបានប្រគល់ជូនគេដោយមិនដឹងខ្លួនទៅវិញ ខ្ញុំមិនចង់បានអ្វីដែលជាការឈឺចាប់ទេ។ គិតទៅចិត្តមិនចង់ស្រលាញ់ តែហេតុអ្វីបានចិត្តចេះតែនឹកគេ ។ សួរតាចុះ ដែលតាផ្តល់យោបល់ឲ្យគេតើតាមានស្នេហាឬនៅ? តើតាធ្លាប់មានការឈឺចាប់ទេ? ប្រសិនជាតាជាមនុស្សម្នាក់ដែលមានឋានៈ ទ្រព្យសម្បត្តិ និងស្ថានភាពនៅខ្សត់ខ្សោយនៅឡើយ តើតាហ៊ាននិយាយថាបងស្រលាញ់អូនទេ នៅពេលដែលគេមានអ្វីលើសយើងច្រើនដងនោះ តើពាក្យថាស្រលាញ់តែអូនមួយ ស្មោះតែអូនមួយគ្រប់គ្រាន់សំរាប់គេឬទេ? ចុះបើគេឆ្លើយថាបើស្រលាញ់មានសមត្ថភាពចិញ្ចឹមគេឬទេ? តាអើយតា តាបកស្រាយទៅមើល?
Comment by Anonymous — August 14, 2007 @ 8:19 am