ជាការពិតណាស់ការរួមភេទតាមរន្ធគូថដោយមិនប្រើស្រោមជាសកម្មភាព ដែលអាចធ្វើឱ្យគ្រោះថ្នាក់ដោយការឆ្លងមេរោគអេដស៍ខ្លាំងណាស់ ដោយហេតុថា រន្ធគូថងាយនឹងរហែក ព្រោះវាគ្មានទឹករំអិលគ្រប់គ្រាន់ពីធម្មជាតិទេ ។ ប្រសិនបើលោកអ្នកមិនប្រើស្រោមទេ ទោះជារួមភេទតាមរន្ធគូថក្តី តាមទ្វារមាសក្តី គឺអាចមានគ្រោះថ្នាក់ដោយមេរោគអេដស៍ទាំងអស់ ។
វាជាការពិបាកក្នុងការមើលឱ្យដឹងថា នរណាម្នាក់មានជំងឺកាមរោគ ។ ជាធម្មតាអ្នកជំងឺមានអាការៈ និងរោគសញ្ញាដូចជា នោមឈឺ ធ្លាក់សតាមទ្វារមាស ឬតាមរន្ធលិង្គ ពងកន្ទួល និងដំបៅនៅជុំវិញប្រដាប់បន្តពូជជាដើម ។ ប្រសិនបើលោកអ្នកសង្ស័យថា ដៃគូរបស់លោកអ្នកមានជំងឺកាមរោគ ចូរប្រញាប់នាំគ្នាទៅឱ្យគ្រូពេទ្យពិនិត្យ និងព្យាបាលជាបន្ទាន់ ហើយប្រើស្រោមនៅពេលរួមភេទ ព្រោះមានជំងឺកាមរោគអាចធ្វើឱ្យលោកអ្នកឆ្លងមេរោគអេដស៍បានយ៉ាងងាយ ។
របៀបឆ្លងមាន ៣ប្រភេទដូចខាងក្រោម ៖
- តាមរយៈការរួមភេទដោយមិនប្រើស្រោម។ក្នុងការរួមភេទដោយប្រើលិង្គនិងទ្វារមាសលិង្គរបស់បុរសនិងទ្វារមាសរបស់ស្ត្រីមានប្រឡាក់ទៅដោយទឹករំអិលគ្នាទៅវិញទៅមក។ប្រសិនបើបុរសមានផ្ទុកមេ រោគអេដស៍មេរោគនេះអាចឆ្លងទៅស្ត្រីដោយជ្រាបចូលទៅក្នុងឈាមតាមភ្នាសទន់នៃទ្វារមាស។ មេរោគអេដស៍អាចឆ្លងទៅបុរសតាមភ្នាសទន់នៃរន្ធនោម។ភ្នាសនេះស្តើងណាស់ដូច្នេះនៅពេលរួមភេទវាអាចមានការរលាត់បន្តិចបន្តួចដែលយើងមិនអាចដឹងបានហើយដែលមេរោគអេដស៍អាចជ្រាបចូលបាន។
- តាមរយៈការប្រើម្ជុលនិងសារ៉ាងរួមគ្នាដោយមិនសំអាតឬមិនរំងាប់មេរោគបន្ទាប់ពីប្រើរួច។ ម្ជុលនឹងសារ៉ាងដែលបានសំអាតនិងរំងាប់មេរោគនេះអាចនឹងមានជាប់ឈាមអ្នកដែលប្រើមុន។ ថ្វីត្បិតតែយើងមើលមិនឃើញឈាមដែលមានមេរោគនេះអាចចូលទៅក្នុងសសៃឈាមនៃអ្នកដែលប្រើក្រោយដែលអាចបណ្តាលឱ្យឆ្លងមេរោគអេដស៍បាន។
- តាមរយៈពីម្តាយទៅទារក។ ប្រសិនបើម្តាយដែលមានផ្ទៃពោះហើយផ្ទុកមេរោគអេដស៍កូនដែលនៅក្នុងផ្ទៃអាចមានឱកាសឆ្លងពីម្តាយប្រហែលពី២០ទៅ៤០ភាគរយ។ មេរោគអេដស៍អាចឆ្លងពីម្តាយទៅទារកតាមទងសុកក្នុងពេលដែលនៅក្នុងផ្ទៃឆ្លងតាមឈាមនិងទឹករំអិលផ្សេងៗទៀតនៅពេលកើតនិងតាមទឹកដោះម្តាយក្រោយពេលកើត។
មេរោគអេដស៍មិនឆ្លងពីសកម្មភាពទាក់ទងគ្នាប្រចាំថ្ងៃទេ ឧទាហរណ៍ដូចជា ការចាប់ដៃគ្នា ក្អក កណ្តាស ការប្រើកាំបិត វែនតា កែវ និងអាហារ ស្រះទឹក និងស្ទឹង ក្រមាពោះគោ និងបន្ទប់ទឹក ពីសត្វ ពីមូស និងសត្វល្អិតដទៃទៀត និងពីការងូតទឹកទេ ។ ហើយលោកអ្នកក៏មិនអាចឆ្លងមេរោគអេដស៍ ពីការកាត់សក់ ការប្រើទោចក្រយានរួមគ្នា ពីការនៅផ្ទះ ឬធ្វើការនៅការិយាល័យជាមួយគ្នាដែរ ។
លោកអ្នកអាចចៀសវាងការឆ្លងមេរោគអេដស៍បាន ដោយការប្រើស្រោមឱ្យបានត្រឹមត្រូវនៅពេលរួមភេទ ប្រើតែម្ជុល និងសារ៉ាង និងសម្ភារៈពេទ្យដែលបានសំអាត និងរំងាប់មេរោគរួចហើយ និងបញ្ចូលឈាមដែលបានពិនិត្យត្រឹមត្រូវហើយ ។ ការស្មោះស្ម័គនឹងដៃគូរួមភេទតែមួយ មិនប្រញាប់ប្រញាល់ក្នុងការរួមភេទ ឬការតមការរួមភេទ និងចៀសវាងការស្រវឹងជោគជាំ គឺជាមធ្យោបាយប្រសើរក្នុងការការពារកុំឱ្យឆ្លងមេរោគអេដស៍ ។
មានតែការប្រើស្រោមទេ ដែលអាចជួយការពារយើងពីការឆ្លងមេរោគអេដស៍បាន ។ នៅកម្ពុជាយើងមានមនុស្សជាច្រើនដែលគិតថា ស្រោមមិនមែនសំខាន់ជាមួយប្តី-ប្រព័ន្ធឯងទេ គឺសម្រាប់តែជាមួយដៃគូរួមភេទក្រៅគ្រួសារតែប៉ុណ្ណោះ ។ ការយល់ដឹងអំពីជំនាញចចារឱ្យប្រើស្រោមមានសារសំខាន់ណាស់ ព្រោះស្រោមអាចការពារដៃគូរួមភេទទាំងពីរឱ្យចៀសវាងពីការឆ្លងមេរោគអេដស៍បាន ។
លោកអ្នកមានសិទ្ធិសួរថា តើឈាមដែលយកមកបញ្ចូលនោះ ត្រូវបានពិនិត្យមើលត្រឹមត្រូវហើយឬនៅ ។ នៅពេលសមាជិកគ្រួសារ ឬខ្លួនលោកអ្នកត្រូវបញ្ចូលឈាម លោកអ្នកគួរតែសាកសួរអំពីគោលនយោបាយនៃការបញ្ចូលឈាមនៅតាមគ្រឹះស្ថានសុខភាពដែលនៅជិតលោកអ្នក ។
